Πυρκαγιά εκδηλώθηκε στη 1 το μεσημέρι σε χαράδρα με πεύκα στην περιοχή Κυρά Βρύση, στο Λουτράκι. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική δεν απειλείται κατοικημένη περιοχή, ενώ στο έργο της κατάσβεσης παίρνουν μέρος δυο πυροσβεστικά αεροπλάνα και 30 πυροσβέστες με δέκα οχήματα.
πηγή: troktiko: http://troktiko.blogspot.com/2010/06/blog-post_6699.html
Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
Έχει κάνει στάχτη πολλά στρέμματα δασικής έκτασης η φωτιά στα Αθίκια
Σε ύφεση η φωτιά στην Κορινθία
Σε ύφεση βρίσκεται η φωτιά που εκδηλώθηκε χθες το μεσημέρι στα Αθίκια Κορινθίας κι έχει κάνει στάχτη πολλά στρέμματα δασικής έκτασης. Στο σημείο βρίσκονται ισχυρές δυνάμεις της πυροσβεστικής υπηρεσίας και δίνουν μάχη για πλήρη έλεγχο και κατάσβεση της πυρκαγιάς. (http://troktiko.blogspot.com/2010/05/blog-post_2532.html)
Σε ύφεση βρίσκεται η φωτιά που εκδηλώθηκε χθες το μεσημέρι στα Αθίκια Κορινθίας κι έχει κάνει στάχτη πολλά στρέμματα δασικής έκτασης. Στο σημείο βρίσκονται ισχυρές δυνάμεις της πυροσβεστικής υπηρεσίας και δίνουν μάχη για πλήρη έλεγχο και κατάσβεση της πυρκαγιάς. (http://troktiko.blogspot.com/2010/05/blog-post_2532.html)
Δευτέρα 3 Μαΐου 2010
Συνεχίζει να καίει πεύκα η φωτιά στα Αθίκια
Μεγάλη πυρκαγιά σε δασική έκταση με πεύκα στα Αθίκια Κορινθίας. (troktiko.blogspot.com)
Η πυρκαϊά στα Αθίκια έχει εξελιχθεί. Σε μια ώρα περίπου τα αεροσκάφη θα αποσυρθούν λόγω έλλειψης φωτός (τώρα 7:00μμ). Το πρωί που θα είναι άραγε οι φλόγες;
Νωρίς άρχισαν φέτος το έργο τους.
Αν και με λίγο αέρα η πυρκαϊά δεν ελέχθηκε.
Το πεύκο έκανε πάλι τη δουλειά του. Είναι καλό προσάναμμα για όποιον συνειδητά ή ασυνείδητα έβαλε πάλι το "σπίρτο".
Πότε θα σταματήσει άραγε αυτό;
Ίσως όταν ο τελευταίος πευκώνας καεί...
Νωρίς άρχισαν φέτος το έργο τους.
Αν και με λίγο αέρα η πυρκαϊά δεν ελέχθηκε.
Το πεύκο έκανε πάλι τη δουλειά του. Είναι καλό προσάναμμα για όποιον συνειδητά ή ασυνείδητα έβαλε πάλι το "σπίρτο".
Πότε θα σταματήσει άραγε αυτό;
Ίσως όταν ο τελευταίος πευκώνας καεί...
Αναδασώσεις - πυροτεχνήματα, αντί πολιτικής για τα δάση
Το ΥΠΕΚΑ στις 11/2/2010 εξήγγειλε ένα τετραετές πρόγραμμα αναδάσωσης στην Αττική 100.000 στρεμμάτων, κόστους 45 εκ. ευρώ. Το πρόγραμμα, αποτελείται από 3 μέρη: τη φύτευση, το πότισμα και τη φύλαξη και στο μεγαλύτερο μέρος του θα υλοποιηθεί από εργολάβους.
«…μέχρι σήμερα έχουν γίνει πάρα πολλές αναδασώσεις στη χώρα μας, πάρα πολλές αναδασώσεις στην Αττική, αλλά δυστυχώς μετά από ένα διάστημα 2 ή 3 μηνών δεν υπήρχε τίποτα». Θ. Μωραϊτης, Υφυπουργός ΥΠΕΚΑ, Συνέντευξη Τύπου, 11/2/2010*
Αλήθεια, το πρόγραμμα αναδασώσεων που εξάγγειλε το ΥΠΕΚΑ πρόκειται να αλλάξει αυτή την κατάσταση;
Είναι σαφές ότι το πρωταρχικό μέτρο που οφείλει να πάρει το ΥΠΕΚΑ είναι να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις βιωσιμότητας των δασών και των δασικών εκτάσεων. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής:
- Εξάλειψη της βασικότερης απειλής που είναι οι διεκδικήσεις και οι καταπατήσεις δασών και δασικών εκτάσεων και οι οποίες βέβαια δεν είναι άσχετες με τις δασικές πυρκαγιές. Είναι απαράδεκτο μια αποκαλούμενη ελεύθερη δημοκρατική χώρα να αποδέχεται ιδιοκτησιακές διεκδικήσεις που στοιχειοθετούνται σε εποχές που ήταν υπόδουλη ή κάτω από απολυταρχικά καθεστώτα ή ενάντια στο σύνταγμά της. Είναι απαράδεκτο να μην έχει καταρτιστεί ακόμα δασολόγιο, και πολλά δάση – σύμφωνα και με το νέο νόμο (1)- να πρέπει πρώτα να καούν για να ενταχθούν στη συνέχεια σε μια κατεπείγουσα διαδικασία κτηματογράφισης. Ας καταργηθεί επιτέλους το καθεστώς των «ιδιωτικών δασικών εκτάσεων». Τα δάση πρέπει να αποτελούν στο σύνολό τους δημόσιο αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να προστατεύονται από το κράτος, όπως άλλωστε υποχρεούται βάσει του Συντάγματος (2).
- Αντιμετώπιση της παράνομης βόσκησης (3), η οποία καταστρέφει τη φυσική ή τεχνητή αναγέννηση των καμένων δασών. Καθώς τα Δασαρχεία, που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο της παράνομης βόσκησης, είναι εξαιρετικά υποστελεχωμένα (55% των οργανικών θέσεων των δασοφυλάκων είναι κενές), ακόμα και οι λιγοστές εκτάσεις που αναδασώνονται ή αναβλασταίνουν με φυσικό τρόπο, συχνά απογυμνώνονται ξανά από τις παράνομες βοσκήσεις.
- Απομάκρυνση των χωματερών από τα δάση, που αποτελούν παράγοντες ανάφλεξης κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου, και υποβαθμίζουν την εξέλιξη των οικοσυστημάτων. Παρά τα πολλά δημοσιεύματα που επισημαίνουν την ύπαρξη παράνομων χωματερών μέσα στα δάση (π.χ. «Τα Νέα», 25-05-2009), αυτές παραμένουν, όπως π.χ. στην περιοχή Αγριλίκι, απέναντι από το χώρο στάθμευσης των απορριμματοφόρων του Δήμου Ν. Μάκρης! Ακόμα, συμπληρώνονται και με νόμιμες χωματερές! Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο νέος ΧΥΤΑ έκτασης 53.000 τ.μ. που κατασκευάζεται στο Γραμματικό μέσα στο (καμένο πλέον) δάσος.
Οι αναδασώσεις που εξαγγέλλει σήμερα το ΥΠΕΚΑ είναι ένα αποσπασματικό μέτρο, καθώς ούτε το ζήτημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και των καταπατήσεων των δασών αντιμετωπίζεται, ούτε το πρόβλημα της ελλιπούς φύλαξης - που εκτός από την παράνομη βόσκηση και τις χωματερές, αφορά βεβαίως και την πυροπροστασία. κοκ. Αντί το Υπουργείο να άρει τα συμφέροντα εκείνων που διεκδικούν και καταπατούν δάση και δασικές εκτάσεις για να τα οικοπεδοποιήσουν (μεμονωμένα άτομα ή συνεταιρισμούς), αντί να ενισχύσει και να στελεχώσει την απαξιωμένη και διαλυμένη δασική υπηρεσία ώστε να μπορεί να επιτελέσει τουλάχιστον το έργο της φύλαξης των δασών, διανέμει περί τα 10.000.000 ευρώ το χρόνο στους εργολάβους για αναδασώσεις. Μάλιστα στους ίδιους εργολάβους μεταθέτει και την ευθύνη της φύλαξης των εκτάσεων που αναδάσωσαν, δίνοντάς τους ουσιαστικά το δικαίωμα να δημιουργήσουν, στα κατά τ’ άλλα δημόσια δάση, ιδιωτικές δασικές αστυνομίες, (με τι είδους δικαιοδοσίες άραγε;). Έτσι «η ανομία, η αδράνεια, η ανοχή που μέχρι σήμερα κυριαρχούσε πάνω στα ελληνικά δάση»* σύμφωνα με τον υφυπουργό Θ. Μωραίτη παρατείνεται…
Όσον αφορά τις αναδασώσεις καθαυτές, οι επιστήμονες συνιστούν την αναμονή της φυσικής αναγέννησης - στα ώριμα δάση - και μετά από 2 χρόνια, ήπιες εντοπισμένες επεμβάσεις στην κατεύθυνση των μικτών δασών, με βασική μέθοδο τη φύτευση σπόρων πλατύφυλλων.
Η φύτευση σπόρων πλατύφυλλων:
1. Είναι ανέξοδη (απαιτείται μόνο η συλλογή και η προβλάστηση των σπόρων). Η φύτευσή τους είναι τόσο εύκολη, που η Δασική Υπηρεσία μπορεί να αξιοποιήσει πολίτες, εθελοντές ακόμα και μαθητές, στα πλαίσια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσής τους.
2. Δεν απαιτεί ποτίσματα
3. Δεν καταστρέφει τη φυσική αναγέννηση του δάσους (κάτι που κάνουν τα σκαπτικά μηχανήματα που αναλαμβάνουν το μαζικό άνοιγμα λάκων) .
Στα πλεονεκτήματα των σποροφυτεύσεων μικτών δασών αξίζει να προστεθούν ενδεικτικά αυτά των διαφόρων ειδών δρυός (Pubescens-Χνοώδης, Aegilops-Ήμερη, Ilex-Αριά κ.λπ.) που ζουν εκατοντάδες χρόνια, καίγονται δύσκολα - αλλά και όταν καούν η ρίζα τους πρεμνοβλαστάνει και ξαναγίνεται δένδρο – συγκρατούν στις ρίζες τους μεγάλες ποσότητες νερού, μειώνουν την θερμοκρασία της γύρω περιοχής το καλοκαίρι. Την ίδια στιγμή τα δάση δρυός παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερη βιοποικιλότητα από τα πευκοδάση.
Παρόλα αυτά, το ΥΠΕΚΑ προκρίνει, για μια ακόμα φορά στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, αναδασώσεις με κυρίαρχο είδος τα δενδρύλλια πεύκης. Σύμφωνα με τον κ. Μωραϊτη τα πλατύφυλλα είναι «πολύ πιο ευαίσθητα ως προς τη διατήρησή τους»* καθώς και «πρώτα που … θίγονται από τη βόσκηση»*. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Η προτίμηση του Υπουργείου για τα δενδρύλλια πεύκης οφείλεται στο γεγονός ότι τα πεύκα «πιάνουν» ευκολότερα και αναπτύσσονται πιο γρήγορα από τα πλατύφυλλα – έτσι το ΥΠΕΚΑ θα μπορεί να δείξει έργο – καθώς και στο γεγονός ότι τα πεύκα είναι το βασικό προϊόν των ιδιωτικών και δημόσιων φυτωρίων στην Ελλάδα.
Κανείς δεν πρέπει να έχει κέρδος ή να βιοπορίζεται από ένα καμένο δάσος. Αυτός οφείλει να είναι ο γνώμονας για τη διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, ώστε να μην υποθηκεύεται το μέλλον τους. Ένας γνώμονας που ουσιαστικά συμπεριλαμβάνει την εξάλειψη των οποιωνδήποτε κινήτρων που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ύπαρξη του δάσους, και πρακτικά αντιτίθεται στο υπάρχον οικονομικό μοντέλο ανάθεσης των αναδασώσεων των καμένων περιοχών σε ιδιώτες, με τη μορφή εργολαβιών.
Όλο και περισσότεροι πολίτες πλέον αντιλαμβανόμαστε ότι η προστασία του δάσους επιτελείται βασικά με την αποφυγή της καταπάτησης, της καταστροφής και της απαξίωσής του. Και αυτή η προσέγγιση αφορά όλα τα δάση, όχι μόνο τα καμένα.
Υπογράφουν ομάδες εθελοντών, που με ουσιαστικό τρόπο έχουν εντάξει στη ζωή τους την προστασία και τον εμπλουτισμό των δασών. Δουλεύουμε και συνεργαζόμαστε μεταξύ μας στη δασοπροστασία, στην πυρόσβεση, στη συλλογή σπόρων (κυρίως ποικιλιών βελανιδιάς), στη φύτευση σπόρων, και σε ήπιες δενδροφυτεύσεις.
(1) Νόμος «για την προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων του νομού Αττικής και λοιπές διατάξεις». (http://bit.ly/cHXo4q)
(2)Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρα 24 & 117 (http://1grpe.ach.sch.gr/syntagma.doc)
(3) Σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 107 του νόμου 86/69 απαγορεύεται η βόσκηση στις αναδασωτέες εκτάσεις, ενώ στη βάση του άρθρου 110 του ίδιου νόμου έχουν εκδοθεί απαγορευτικές διατάξεις για τη βοσκή των αιγών στην Αττική.
* Συνέντευξη Τύπου Τ. Μπιρμπίλη και Θ. Μωραίτη, 11/2/2010 (http://www.minenv.gr/)
http://green-attack.blogspot.com/2010/03/blog-post_10.html
«…μέχρι σήμερα έχουν γίνει πάρα πολλές αναδασώσεις στη χώρα μας, πάρα πολλές αναδασώσεις στην Αττική, αλλά δυστυχώς μετά από ένα διάστημα 2 ή 3 μηνών δεν υπήρχε τίποτα». Θ. Μωραϊτης, Υφυπουργός ΥΠΕΚΑ, Συνέντευξη Τύπου, 11/2/2010*
Αλήθεια, το πρόγραμμα αναδασώσεων που εξάγγειλε το ΥΠΕΚΑ πρόκειται να αλλάξει αυτή την κατάσταση;
Είναι σαφές ότι το πρωταρχικό μέτρο που οφείλει να πάρει το ΥΠΕΚΑ είναι να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις βιωσιμότητας των δασών και των δασικών εκτάσεων. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής:
- Εξάλειψη της βασικότερης απειλής που είναι οι διεκδικήσεις και οι καταπατήσεις δασών και δασικών εκτάσεων και οι οποίες βέβαια δεν είναι άσχετες με τις δασικές πυρκαγιές. Είναι απαράδεκτο μια αποκαλούμενη ελεύθερη δημοκρατική χώρα να αποδέχεται ιδιοκτησιακές διεκδικήσεις που στοιχειοθετούνται σε εποχές που ήταν υπόδουλη ή κάτω από απολυταρχικά καθεστώτα ή ενάντια στο σύνταγμά της. Είναι απαράδεκτο να μην έχει καταρτιστεί ακόμα δασολόγιο, και πολλά δάση – σύμφωνα και με το νέο νόμο (1)- να πρέπει πρώτα να καούν για να ενταχθούν στη συνέχεια σε μια κατεπείγουσα διαδικασία κτηματογράφισης. Ας καταργηθεί επιτέλους το καθεστώς των «ιδιωτικών δασικών εκτάσεων». Τα δάση πρέπει να αποτελούν στο σύνολό τους δημόσιο αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να προστατεύονται από το κράτος, όπως άλλωστε υποχρεούται βάσει του Συντάγματος (2).
- Αντιμετώπιση της παράνομης βόσκησης (3), η οποία καταστρέφει τη φυσική ή τεχνητή αναγέννηση των καμένων δασών. Καθώς τα Δασαρχεία, που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο της παράνομης βόσκησης, είναι εξαιρετικά υποστελεχωμένα (55% των οργανικών θέσεων των δασοφυλάκων είναι κενές), ακόμα και οι λιγοστές εκτάσεις που αναδασώνονται ή αναβλασταίνουν με φυσικό τρόπο, συχνά απογυμνώνονται ξανά από τις παράνομες βοσκήσεις.
- Απομάκρυνση των χωματερών από τα δάση, που αποτελούν παράγοντες ανάφλεξης κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου, και υποβαθμίζουν την εξέλιξη των οικοσυστημάτων. Παρά τα πολλά δημοσιεύματα που επισημαίνουν την ύπαρξη παράνομων χωματερών μέσα στα δάση (π.χ. «Τα Νέα», 25-05-2009), αυτές παραμένουν, όπως π.χ. στην περιοχή Αγριλίκι, απέναντι από το χώρο στάθμευσης των απορριμματοφόρων του Δήμου Ν. Μάκρης! Ακόμα, συμπληρώνονται και με νόμιμες χωματερές! Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο νέος ΧΥΤΑ έκτασης 53.000 τ.μ. που κατασκευάζεται στο Γραμματικό μέσα στο (καμένο πλέον) δάσος.
Οι αναδασώσεις που εξαγγέλλει σήμερα το ΥΠΕΚΑ είναι ένα αποσπασματικό μέτρο, καθώς ούτε το ζήτημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και των καταπατήσεων των δασών αντιμετωπίζεται, ούτε το πρόβλημα της ελλιπούς φύλαξης - που εκτός από την παράνομη βόσκηση και τις χωματερές, αφορά βεβαίως και την πυροπροστασία. κοκ. Αντί το Υπουργείο να άρει τα συμφέροντα εκείνων που διεκδικούν και καταπατούν δάση και δασικές εκτάσεις για να τα οικοπεδοποιήσουν (μεμονωμένα άτομα ή συνεταιρισμούς), αντί να ενισχύσει και να στελεχώσει την απαξιωμένη και διαλυμένη δασική υπηρεσία ώστε να μπορεί να επιτελέσει τουλάχιστον το έργο της φύλαξης των δασών, διανέμει περί τα 10.000.000 ευρώ το χρόνο στους εργολάβους για αναδασώσεις. Μάλιστα στους ίδιους εργολάβους μεταθέτει και την ευθύνη της φύλαξης των εκτάσεων που αναδάσωσαν, δίνοντάς τους ουσιαστικά το δικαίωμα να δημιουργήσουν, στα κατά τ’ άλλα δημόσια δάση, ιδιωτικές δασικές αστυνομίες, (με τι είδους δικαιοδοσίες άραγε;). Έτσι «η ανομία, η αδράνεια, η ανοχή που μέχρι σήμερα κυριαρχούσε πάνω στα ελληνικά δάση»* σύμφωνα με τον υφυπουργό Θ. Μωραίτη παρατείνεται…
Όσον αφορά τις αναδασώσεις καθαυτές, οι επιστήμονες συνιστούν την αναμονή της φυσικής αναγέννησης - στα ώριμα δάση - και μετά από 2 χρόνια, ήπιες εντοπισμένες επεμβάσεις στην κατεύθυνση των μικτών δασών, με βασική μέθοδο τη φύτευση σπόρων πλατύφυλλων.
Η φύτευση σπόρων πλατύφυλλων:
1. Είναι ανέξοδη (απαιτείται μόνο η συλλογή και η προβλάστηση των σπόρων). Η φύτευσή τους είναι τόσο εύκολη, που η Δασική Υπηρεσία μπορεί να αξιοποιήσει πολίτες, εθελοντές ακόμα και μαθητές, στα πλαίσια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσής τους.
2. Δεν απαιτεί ποτίσματα
3. Δεν καταστρέφει τη φυσική αναγέννηση του δάσους (κάτι που κάνουν τα σκαπτικά μηχανήματα που αναλαμβάνουν το μαζικό άνοιγμα λάκων) .
Στα πλεονεκτήματα των σποροφυτεύσεων μικτών δασών αξίζει να προστεθούν ενδεικτικά αυτά των διαφόρων ειδών δρυός (Pubescens-Χνοώδης, Aegilops-Ήμερη, Ilex-Αριά κ.λπ.) που ζουν εκατοντάδες χρόνια, καίγονται δύσκολα - αλλά και όταν καούν η ρίζα τους πρεμνοβλαστάνει και ξαναγίνεται δένδρο – συγκρατούν στις ρίζες τους μεγάλες ποσότητες νερού, μειώνουν την θερμοκρασία της γύρω περιοχής το καλοκαίρι. Την ίδια στιγμή τα δάση δρυός παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερη βιοποικιλότητα από τα πευκοδάση.
Κανείς δεν πρέπει να έχει κέρδος ή να βιοπορίζεται από ένα καμένο δάσος. Αυτός οφείλει να είναι ο γνώμονας για τη διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, ώστε να μην υποθηκεύεται το μέλλον τους. Ένας γνώμονας που ουσιαστικά συμπεριλαμβάνει την εξάλειψη των οποιωνδήποτε κινήτρων που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ύπαρξη του δάσους, και πρακτικά αντιτίθεται στο υπάρχον οικονομικό μοντέλο ανάθεσης των αναδασώσεων των καμένων περιοχών σε ιδιώτες, με τη μορφή εργολαβιών.
Όλο και περισσότεροι πολίτες πλέον αντιλαμβανόμαστε ότι η προστασία του δάσους επιτελείται βασικά με την αποφυγή της καταπάτησης, της καταστροφής και της απαξίωσής του. Και αυτή η προσέγγιση αφορά όλα τα δάση, όχι μόνο τα καμένα.
Υπογράφουν ομάδες εθελοντών, που με ουσιαστικό τρόπο έχουν εντάξει στη ζωή τους την προστασία και τον εμπλουτισμό των δασών. Δουλεύουμε και συνεργαζόμαστε μεταξύ μας στη δασοπροστασία, στην πυρόσβεση, στη συλλογή σπόρων (κυρίως ποικιλιών βελανιδιάς), στη φύτευση σπόρων, και σε ήπιες δενδροφυτεύσεις.
(1) Νόμος «για την προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων του νομού Αττικής και λοιπές διατάξεις». (http://bit.ly/cHXo4q)
(2)Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρα 24 & 117 (http://1grpe.ach.sch.gr/syntagma.doc)
(3) Σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 107 του νόμου 86/69 απαγορεύεται η βόσκηση στις αναδασωτέες εκτάσεις, ενώ στη βάση του άρθρου 110 του ίδιου νόμου έχουν εκδοθεί απαγορευτικές διατάξεις για τη βοσκή των αιγών στην Αττική.
* Συνέντευξη Τύπου Τ. Μπιρμπίλη και Θ. Μωραίτη, 11/2/2010 (http://www.minenv.gr/)
http://green-attack.blogspot.com/2010/03/blog-post_10.html
Φωτιά σε δασική έκταση στην περιοχή Αθίκια Κορινθίας
Σε εξέλιξη (3 Μαΐου 2010, 13:30 περίπου) βρίσκεται μεγάλη φωτιά σε δασική έκταση με πεύκα, στην περιοχή Αθίκια Κορινθίας.Επί τόπου έχουν σπεύσει εννέα οχήματα της πυροσβεστικής με 27 πυροσβέστες.
Έχει δοθεί εντολή να σηκωθούν δύο καναντέρ.
Δεν απειλούνται κατοικίες.
Τα βυτιοφόρα του Δήμου δεν μπορούν να προσεγγίσουν την περιοχή, λόγω να στενότητας του δρόμου.
http://troktiko.blogspot.com/2010/05/blog-post_1212.html
Έχει δοθεί εντολή να σηκωθούν δύο καναντέρ.
Δεν απειλούνται κατοικίες.
Τα βυτιοφόρα του Δήμου δεν μπορούν να προσεγγίσουν την περιοχή, λόγω να στενότητας του δρόμου.
http://troktiko.blogspot.com/2010/05/blog-post_1212.html
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΕΠΙΚΥΝΔΥΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Το Πυροσβεστικό Σώμα με αφορμή την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου από την 1η Μαΐου, θα ήθελε να επιστήσει την προσοχή όλων των πολιτών, σε θέματα που αφορούν την προστασία του δασικού μας πλούτου από τις πυρκαγιές. Οι δασικές πυρκαγιές που εκδηλώνονται κάθε χρόνο στη χώρα μας οφείλονται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στην ανθρώπινη δράση ή αμέλεια. Με δεδομένο ότι οι πυρκαγιές ως φυσικό φαινόμενο θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν και στο μέλλον, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να τις περιορίσουμε, λαμβάνοντας όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα πρόληψης. Μερικές χρήσιμες συμβουλές που μπορούμε όλοι εύκολα να ακολουθήσουμε, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι:
Για να μην προκαλέσουμε πυρκαγιά από αμέλεια:
• Δεν πετάμε ποτέ αναμμένα τσιγάρα όταν βρισκόμαστε στο δάσος ή στην ύπαιθρο. Το τσιγάρο αποτελεί την πρώτη αιτία πρόκλησης πυρκαγιάς από αμέλεια.
• Δεν καίμε σκουπίδια ή ξερά χόρτα και κλαδιά στην ύπαιθρο.
• Αποφεύγουμε τις υπαίθριες εργασίες που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιά (οξυγονοκολλήσεις, χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που προκαλεί σπινθήρες).
• Δεν ανάβουμε υπαίθριες ψησταριές κατά τους θερινούς μήνες εντός των δασών ή σε χώρους που υπάρχουν ξερά χόρτα.
• Δεν αφήνουμε σκουπίδια στο δάσος. Υπάρχει κίνδυνος ανάφλεξης.
• Εάν είστε κυνηγός ή εκδρομέας, σεβασθείτε τις απαγορευτικές πινακίδες πρόσβασης στα δάση, σε περιόδους υψηλού κινδύνου.
• Ποτέ μη σταθμεύετε το όχημά σας σε σημεία που υπάρχουν ξηρά χόρτα. Ο καταλύτης των αυτοκινήτων διατηρείται υπερθερμασμένος για αρκετό χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σοβαρός κίνδυνος έναρξης πυρκαγιάς.
• Έχετε υπόψη σας ότι οι σπινθήρες που προκαλούνται από την εξάτμιση όλων των τύπων των οχημάτων μπορούν να προξενήσουν πυρκαγιά.
Σε περίπτωση που αντιληφθείτε μια πυρκαγιά:
• Τηλεφωνήστε ΑΜΕΣΩΣ στον αριθμό κλήσης 199 και δώστε σαφείς πληροφορίες για την τοποθεσία και το ακριβές σημείο που βρίσκεσθε, καθώς και πληροφορίες για τη συγκεκριμένη θέση που βλέπετε την πυρκαγιά.
• Περιγράψτε το είδος της βλάστησης που καίγεται.
• Προσδιορίστε την κατεύθυνση της πυρκαγιάς.
• Η κλήση στον αριθμό αυτό είναι χωρίς χρέωση τόσο από σταθερό όσο και από κινητό τηλέφωνο. Επίσης, στα καρτοτηλέφωνα δεν απαιτείται η εισαγωγή τηλεκάρτας. Σε περίπτωση που το κινητό τηλέφωνο σας δείχνει την ένδειξη «κλήσεις έκτακτης ανάγκης» ή «εκτός δικτύου» τηλεφωνήστε στο 112, το οποίο είναι επίσης αριθμός έκτακτης ανάγκης για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χρήση του είναι επίσης δωρεάν, από όλα τα σταθερά και κινητά τηλέφωνα.
http://www.fireservice.gr/pyr/site/home/LC+Secondary+Menu/deltia+tipou/2010/april/dt-2222a.csp
Για να μην προκαλέσουμε πυρκαγιά από αμέλεια:
• Δεν πετάμε ποτέ αναμμένα τσιγάρα όταν βρισκόμαστε στο δάσος ή στην ύπαιθρο. Το τσιγάρο αποτελεί την πρώτη αιτία πρόκλησης πυρκαγιάς από αμέλεια.
• Δεν καίμε σκουπίδια ή ξερά χόρτα και κλαδιά στην ύπαιθρο.
• Αποφεύγουμε τις υπαίθριες εργασίες που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιά (οξυγονοκολλήσεις, χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που προκαλεί σπινθήρες).
• Δεν ανάβουμε υπαίθριες ψησταριές κατά τους θερινούς μήνες εντός των δασών ή σε χώρους που υπάρχουν ξερά χόρτα.
• Δεν αφήνουμε σκουπίδια στο δάσος. Υπάρχει κίνδυνος ανάφλεξης.
• Εάν είστε κυνηγός ή εκδρομέας, σεβασθείτε τις απαγορευτικές πινακίδες πρόσβασης στα δάση, σε περιόδους υψηλού κινδύνου.
• Ποτέ μη σταθμεύετε το όχημά σας σε σημεία που υπάρχουν ξηρά χόρτα. Ο καταλύτης των αυτοκινήτων διατηρείται υπερθερμασμένος για αρκετό χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σοβαρός κίνδυνος έναρξης πυρκαγιάς.
• Έχετε υπόψη σας ότι οι σπινθήρες που προκαλούνται από την εξάτμιση όλων των τύπων των οχημάτων μπορούν να προξενήσουν πυρκαγιά.
Σε περίπτωση που αντιληφθείτε μια πυρκαγιά:
• Τηλεφωνήστε ΑΜΕΣΩΣ στον αριθμό κλήσης 199 και δώστε σαφείς πληροφορίες για την τοποθεσία και το ακριβές σημείο που βρίσκεσθε, καθώς και πληροφορίες για τη συγκεκριμένη θέση που βλέπετε την πυρκαγιά.
• Περιγράψτε το είδος της βλάστησης που καίγεται.
• Προσδιορίστε την κατεύθυνση της πυρκαγιάς.
• Η κλήση στον αριθμό αυτό είναι χωρίς χρέωση τόσο από σταθερό όσο και από κινητό τηλέφωνο. Επίσης, στα καρτοτηλέφωνα δεν απαιτείται η εισαγωγή τηλεκάρτας. Σε περίπτωση που το κινητό τηλέφωνο σας δείχνει την ένδειξη «κλήσεις έκτακτης ανάγκης» ή «εκτός δικτύου» τηλεφωνήστε στο 112, το οποίο είναι επίσης αριθμός έκτακτης ανάγκης για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χρήση του είναι επίσης δωρεάν, από όλα τα σταθερά και κινητά τηλέφωνα.
http://www.fireservice.gr/pyr/site/home/LC+Secondary+Menu/deltia+tipou/2010/april/dt-2222a.csp
Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009
Ελεύθερα κατσίκια έχουν μόνον Ελλάδα και Αλβανία!
Από την επόμενη μέρα μιας δασικής πυρκαγιάς ξεκινάει η διαδικασία της φυσικής αναγέννησης του δάσους. Εάν σε αυτές τις καμένες δασικές εκτάσεις επιτραπεί η ελεύθερη βόσκηση, τότε η φυσική αναγέννηση σταματά και το δάσος πεθαίνει για πάντα. Πρέπει να περάσουν τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια από την ημέρα εκδήλωσης μιας φωτιάς σ' ένα δάσος για να μπουν μέσα τα ζώα και να βοσκήσουν.
Αυτά υποστηρίζουν ειδικοί επιστήμονες που ασχολούνται με τη φύση, τις φωτιές και την ελεύθερη βόσκηση, και δηλώνουν πως αν θέλουμε να σώσουμε τα δάση μας, η κτηνοτροφία στην Ελλάδα επιβάλλεται ν' αλλάξει μορφή και ότι το κράτος πρέπει να ενισχύσει τη σταβλισμένη κτηνοτροφία και όχι την ελεύθερη.
Το θέμα της ελεύθερης βόσκησης σε καμένες περιοχές ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα μετά τις τελευταίες καταστροφικές πυρκαγιές, ακριβώς επειδή ο νομός Αττικής είναι πλούσιος σε κτηνοτροφία.
«Πολλά βουνά της Ελλάδας είναι θεόγυμνα γιατί επί αιώνες τα καίνε και τα βοσκούν. Ελατοδάση όπως του Αίνου και του Κιθαιρώνα είναι ουσιαστικά νεκρά. Είναι σαν να βλέπεις ένα χωριό όλο με γέρους και καθόλου παιδιά. Εχει να φυτρώσει καινούργιο έλατο λόγω της γιδοβοσκής σαράντα χρόνια. Μόλις πάει να γεννηθεί ένα έλατο μπαίνουν μέσα τα γίδια και το τρώνε», αναφέρει ο φυσιοδίφης, επίτιμος πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, Γιώργος Σφήκας και προσθέτει:
«Εδώ και δεκάδες χρόνια σε όλη την Ευρώπη έχει καταργηθεί η ελεύθερη αιγοβοσκή. Οι μόνες χώρες που ακόμα έχουν ελεύθερα κοπάδια κατσίκας είναι η Ελλάδα και η Αλβανία. Το 1950 οι Βούλγαροι, προκειμένου να προστατεύσουν τα δάση τους, απαγόρευσαν τη γιδοβοσκή και πούλησαν τις κατσίκες τους σε εμάς. Εμείς όχι μόνο δεν την απαγορεύουμε αλλά την ενισχύσουμε κιόλας με διάφορα μέτρα».
Με την απαγόρευση της βοσκής σε καμένες εκτάσεις συμφωνεί και ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Λιβαδοπονικής Εταιρείας, καθηγητής Δασολογίας στο ΑΠΘ, Βασίλης Παπαναστάσης, ο οποίος υπογραμμίζει ότι ο δασάρχης της κάθε περιοχής είναι αυτός που πρέπει να παακολουθεί την εξέλιξη της βλάστησης μετά την πυρκαγιά και ανάλογα με αυτήν να αποφασίζει για τη βοσκή. Ή να συνεχίζει την απαγόρευση ή να την άρει. Οπως λέει ο καθηγητής, αν η έκταση είναι δάσος τότε χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο -τουλάχιστον δέκα χρόνια- για να μεγαλώσουν τα καινούργια πεύκα και να μποτν μέσα τα γίδια· εάν είναι εκτάσεις θαμνώδεις και αγροτολιβαδικές αυτό μπορεί να γίνει και σε λιγότερο χρόνο.
Παρότι όμως αμέσως έπειτα από κάθε πυρκαγιά το κράτος απαγορεύει την ελεύθερη βόσκηση στις καμένες περιοχές, κάποιοι φαίνεται ότι τις αποφάσεις αυτές δεν τις υπολογίζουν.
«Το όρος Αίνος βόσκεται παράνομα αν και είναι εθνικός δρυμός. Μπαίνουν κρυφά τη νύχτα μέσα τα γίδια και βόσκουν. Το έδαφος από κάτω είναι όλο πέτρα και βράχο, ακόμα και το χώμα έχει φύγει, το δάσος είναι γερασμένο και το μόνο που απομένει τώρα είναι να του βάλουν μια φωτιά και να το αποτελειώσουν», υποστηρίζει ο Γ. Σφήκας και σημειώνει:
«Πάνω από τη Ν. Μάκρη, από την Πολιτεία, από τον Μαραθώνα υπάρχουν στάνες με γίδια ελεύθερης βοσκής. Ενας κτηνοτρόφος μιλούσε στο ραδιόφωνο και έλεγε ότι έχει 600 γίδια. Και θα με ρωτήσετε: Τι θα γίνουν όλοι αυτοί; Θα καταστραφούν; Ας κάνει η Πολιτεία ένα πρόγραμμα μείωσης αυτής της μορφής κτηνοτροφίας. Θα ήταν προτιμότερο να πληρώνουμε αυτούς τους ανθρώπους να κάθονται και να εισαγάγουμε κατσικίσιο κρέας απ' έξω, προκειμένου να γλιτώσουμε τα δάση μας».
Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι «Και τι γίνεται με τους κτηνοτρόφους; Πού θα βοσκήσουν τα γίδια τους;».
«Το να πούμε απαγορεύεται η γιδοβοσκή χωρίς να γίνει τίποτα, αυτό δεν θα είναι η λύση. Χρειάζεται ένα ειδικό και ολοκληρωμένο σχέδιο. Πρέπει και οι κτηνοτρόφοι να βρουν κάπου ζωοτροφές να φάνε τα ζώα τους. Υπάρχουν λοιπόν δυο λύσεις», κατά τον καθηγητή Β. Παπαναστάση:
Η μια λύση είναι οι κτηνοτρόφοι να ταΐσουν τα ζώα με έτοιμες τροφές μέσα στους στάβλους, όπως έγινε και στην Ηλεία, η άλλη να μεταφέρουν τα ζώα τους σε διπλανό οικισμό, ο οποίος δεν κάηκε και να βοσκήσουν εκεί. Θα μπορούσε μάλιστα, όπως σημειώνει ο κ. Παπαναστάσης, σε αυτές τις εκτάσεις να γίνουν λιπάνσεις, σπορές κ.ά. με στόχο να αυξηθεί το χόρτο, ούτως ώστε τα καινούργια ζώα που θα μεταφερθούν εκεί να βρουν την αναγκαία τροφή.
«Χρειάζεται ένας προγραμματισμός από το κράτος. Αντί να ενισχύει αυτής της μορφής την κτηνοτροφία, που είναι η χειρότερη και η οποία αποτελεί ληστρική εκμετάλλευση της Αττικής γης, ας ενισχύσει τη σταβλισμένη κτηνοτροφία. Ας ρίξει προς αυτήν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Υπάρχουν ωραιότατες μονάδες σε όλη την Ελλάδα, στα Γιάννενα, στην Αιτωλοακαρνανία, που είναι περιφραγμένες. Εχει ο κτηνοτρόφος μια έκταση 500 στρέμματα και βάζει τα ζώα του μέσα. Δεν είπαμε να καταργηθεί η κτηνοτροφία. Μορφή ζητάμε ν' αλλάξει», τονίζει ο Γ. Σφήκας.
Η περιγραφή του φυσιοδίφη Γιώργου Σφήκα, για το πώς ξαναγεννιέται ένα δάσος μετά τη φωτιά, είναι αρκετή για να καταλάβουμε το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργείται από την ελεύθερη βόσκηση:
«Από την επόμενη μέρα της πυρκαγιάς αρχίζει η διαδικασία της φυσικής αναγέννησης. Στα πευκοδάση τα κουκουνάρια είναι διετή. Τα ώριμα καίγονται και τα άγουρα ωριμάζουν με τη φωτιά. Υστερα από λίγες μέρες ρίχνουν χιλιάδες σπόρους. Με τις πρώτες βροχές οι σπόροι πέφτουν κατ' ευθείαν πάνω στις στάχτες, στο έδαφος που είναι γυμνό από χορτάρι, ρίχνουν ρίζα και με τον ερχομό της άνοιξης, το Μάρτιο, φυτρώνει το πρώτο πευκάκι, που είναι πολύ μικρό, με 5-6 βελονίτσες. Τη δεύτερη χρονιά αυτό γίνεται 5 πόντους, την τρίτη 10 πόντους κ.ο.κ. Υστερα από δέκα χρόνια αρχίζει να φαίνεται ότι φύτρωσαν πεύκα. Καταλαβαίνετε λοιπόν την καταστροφή όταν μπουν οι γίδες μέσα στο δάσος τα πρώτα χρόνια και φάνε τα μικρά πευκάκια».
Αυτά υποστηρίζουν ειδικοί επιστήμονες που ασχολούνται με τη φύση, τις φωτιές και την ελεύθερη βόσκηση, και δηλώνουν πως αν θέλουμε να σώσουμε τα δάση μας, η κτηνοτροφία στην Ελλάδα επιβάλλεται ν' αλλάξει μορφή και ότι το κράτος πρέπει να ενισχύσει τη σταβλισμένη κτηνοτροφία και όχι την ελεύθερη.
Το θέμα της ελεύθερης βόσκησης σε καμένες περιοχές ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα μετά τις τελευταίες καταστροφικές πυρκαγιές, ακριβώς επειδή ο νομός Αττικής είναι πλούσιος σε κτηνοτροφία.
«Πολλά βουνά της Ελλάδας είναι θεόγυμνα γιατί επί αιώνες τα καίνε και τα βοσκούν. Ελατοδάση όπως του Αίνου και του Κιθαιρώνα είναι ουσιαστικά νεκρά. Είναι σαν να βλέπεις ένα χωριό όλο με γέρους και καθόλου παιδιά. Εχει να φυτρώσει καινούργιο έλατο λόγω της γιδοβοσκής σαράντα χρόνια. Μόλις πάει να γεννηθεί ένα έλατο μπαίνουν μέσα τα γίδια και το τρώνε», αναφέρει ο φυσιοδίφης, επίτιμος πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, Γιώργος Σφήκας και προσθέτει:
«Εδώ και δεκάδες χρόνια σε όλη την Ευρώπη έχει καταργηθεί η ελεύθερη αιγοβοσκή. Οι μόνες χώρες που ακόμα έχουν ελεύθερα κοπάδια κατσίκας είναι η Ελλάδα και η Αλβανία. Το 1950 οι Βούλγαροι, προκειμένου να προστατεύσουν τα δάση τους, απαγόρευσαν τη γιδοβοσκή και πούλησαν τις κατσίκες τους σε εμάς. Εμείς όχι μόνο δεν την απαγορεύουμε αλλά την ενισχύσουμε κιόλας με διάφορα μέτρα».
Με την απαγόρευση της βοσκής σε καμένες εκτάσεις συμφωνεί και ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Λιβαδοπονικής Εταιρείας, καθηγητής Δασολογίας στο ΑΠΘ, Βασίλης Παπαναστάσης, ο οποίος υπογραμμίζει ότι ο δασάρχης της κάθε περιοχής είναι αυτός που πρέπει να παακολουθεί την εξέλιξη της βλάστησης μετά την πυρκαγιά και ανάλογα με αυτήν να αποφασίζει για τη βοσκή. Ή να συνεχίζει την απαγόρευση ή να την άρει. Οπως λέει ο καθηγητής, αν η έκταση είναι δάσος τότε χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο -τουλάχιστον δέκα χρόνια- για να μεγαλώσουν τα καινούργια πεύκα και να μποτν μέσα τα γίδια· εάν είναι εκτάσεις θαμνώδεις και αγροτολιβαδικές αυτό μπορεί να γίνει και σε λιγότερο χρόνο.
Παρότι όμως αμέσως έπειτα από κάθε πυρκαγιά το κράτος απαγορεύει την ελεύθερη βόσκηση στις καμένες περιοχές, κάποιοι φαίνεται ότι τις αποφάσεις αυτές δεν τις υπολογίζουν.
«Το όρος Αίνος βόσκεται παράνομα αν και είναι εθνικός δρυμός. Μπαίνουν κρυφά τη νύχτα μέσα τα γίδια και βόσκουν. Το έδαφος από κάτω είναι όλο πέτρα και βράχο, ακόμα και το χώμα έχει φύγει, το δάσος είναι γερασμένο και το μόνο που απομένει τώρα είναι να του βάλουν μια φωτιά και να το αποτελειώσουν», υποστηρίζει ο Γ. Σφήκας και σημειώνει:
«Πάνω από τη Ν. Μάκρη, από την Πολιτεία, από τον Μαραθώνα υπάρχουν στάνες με γίδια ελεύθερης βοσκής. Ενας κτηνοτρόφος μιλούσε στο ραδιόφωνο και έλεγε ότι έχει 600 γίδια. Και θα με ρωτήσετε: Τι θα γίνουν όλοι αυτοί; Θα καταστραφούν; Ας κάνει η Πολιτεία ένα πρόγραμμα μείωσης αυτής της μορφής κτηνοτροφίας. Θα ήταν προτιμότερο να πληρώνουμε αυτούς τους ανθρώπους να κάθονται και να εισαγάγουμε κατσικίσιο κρέας απ' έξω, προκειμένου να γλιτώσουμε τα δάση μας».
Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι «Και τι γίνεται με τους κτηνοτρόφους; Πού θα βοσκήσουν τα γίδια τους;».
«Το να πούμε απαγορεύεται η γιδοβοσκή χωρίς να γίνει τίποτα, αυτό δεν θα είναι η λύση. Χρειάζεται ένα ειδικό και ολοκληρωμένο σχέδιο. Πρέπει και οι κτηνοτρόφοι να βρουν κάπου ζωοτροφές να φάνε τα ζώα τους. Υπάρχουν λοιπόν δυο λύσεις», κατά τον καθηγητή Β. Παπαναστάση:
Η μια λύση είναι οι κτηνοτρόφοι να ταΐσουν τα ζώα με έτοιμες τροφές μέσα στους στάβλους, όπως έγινε και στην Ηλεία, η άλλη να μεταφέρουν τα ζώα τους σε διπλανό οικισμό, ο οποίος δεν κάηκε και να βοσκήσουν εκεί. Θα μπορούσε μάλιστα, όπως σημειώνει ο κ. Παπαναστάσης, σε αυτές τις εκτάσεις να γίνουν λιπάνσεις, σπορές κ.ά. με στόχο να αυξηθεί το χόρτο, ούτως ώστε τα καινούργια ζώα που θα μεταφερθούν εκεί να βρουν την αναγκαία τροφή.
«Χρειάζεται ένας προγραμματισμός από το κράτος. Αντί να ενισχύει αυτής της μορφής την κτηνοτροφία, που είναι η χειρότερη και η οποία αποτελεί ληστρική εκμετάλλευση της Αττικής γης, ας ενισχύσει τη σταβλισμένη κτηνοτροφία. Ας ρίξει προς αυτήν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Υπάρχουν ωραιότατες μονάδες σε όλη την Ελλάδα, στα Γιάννενα, στην Αιτωλοακαρνανία, που είναι περιφραγμένες. Εχει ο κτηνοτρόφος μια έκταση 500 στρέμματα και βάζει τα ζώα του μέσα. Δεν είπαμε να καταργηθεί η κτηνοτροφία. Μορφή ζητάμε ν' αλλάξει», τονίζει ο Γ. Σφήκας.
Η περιγραφή του φυσιοδίφη Γιώργου Σφήκα, για το πώς ξαναγεννιέται ένα δάσος μετά τη φωτιά, είναι αρκετή για να καταλάβουμε το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργείται από την ελεύθερη βόσκηση:
«Από την επόμενη μέρα της πυρκαγιάς αρχίζει η διαδικασία της φυσικής αναγέννησης. Στα πευκοδάση τα κουκουνάρια είναι διετή. Τα ώριμα καίγονται και τα άγουρα ωριμάζουν με τη φωτιά. Υστερα από λίγες μέρες ρίχνουν χιλιάδες σπόρους. Με τις πρώτες βροχές οι σπόροι πέφτουν κατ' ευθείαν πάνω στις στάχτες, στο έδαφος που είναι γυμνό από χορτάρι, ρίχνουν ρίζα και με τον ερχομό της άνοιξης, το Μάρτιο, φυτρώνει το πρώτο πευκάκι, που είναι πολύ μικρό, με 5-6 βελονίτσες. Τη δεύτερη χρονιά αυτό γίνεται 5 πόντους, την τρίτη 10 πόντους κ.ο.κ. Υστερα από δέκα χρόνια αρχίζει να φαίνεται ότι φύτρωσαν πεύκα. Καταλαβαίνετε λοιπόν την καταστροφή όταν μπουν οι γίδες μέσα στο δάσος τα πρώτα χρόνια και φάνε τα μικρά πευκάκια».
Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
άρθρο στο enet.gr
Τα κοπάδια πληγή για τα καμένα στο νομό Αττικής
Αδυναμία φύλαξης και ανασύστασης των δασών
Η φράση «όπου ήταν δάσος θα γίνει δάσος» μαρτυρά καλές προθέσεις, στην πράξη όμως αποδεικνύεται αδύνατον -όπως το παρελθόν δείχνει- να γίνει πραγματικότητα. Μια περιήγηση στις εκτάσεις της Βορειοανατολικής Αττικής, που κάηκαν τον περασμένο Αύγουστο, φέρνει στο φως την αδυναμία φύλαξης και ανασύστασης των δασών που καταστράφηκαν.
Παρά την ισχύουσα νομοθεσία, κοπάδια με κατσίκια βόσκουν στα καμένα και μικρές ελιές έχουν ήδη φυτευτεί ώστε να «στηριχθεί» ο αποχαρακτηρισμός των εκτάσεων, εκεί όπου συνολικά περισσότερα από 90.000 στρέμματα έχουν καεί για δεύτερη φορά, οπότε απαιτείται αναδάσωση με φυτά που δεν υπάρχουν...
Η βόσκηση των κατσικιών απαγορεύεται σε όλη την Αττική με νόμο του 1993. Μετά την πυρκαγιά του Αυγούστου απαγορεύεται η βόσκηση και άλλων ζώων (προβάτων, βοδιών) στα δάση και τις δασικές εκτάσεις που κηρύσσονται αναδασωτέες (τυπικά η συγκεκριμένη διοικητική πράξη δεν έχει ακόμα εκδοθεί).
Στην Ανατολική Αττική υπολογίζεται ότι υπάρχουν 80.000 - 82.000 αιγοπρόβατα και περίπου 500 εκτροφές. Ωστόσο, παρά τις διαβεβαιώσεις των δασαρχείων ότι γίνονται οι αναγκαίες «περιπολίες» από τους δασοφύλακες, σε μια περιήγηση στην περιοχή πέριξ της λίμνης του Μαραθώνα, σε Ροδόπολη, Σταμάτα, Διόνυσο, Γραμματικό, Βαρνάβα, εντοπίσαμε κοπάδια με κατσίκια που έβοσκαν μέσα στα καμένα, αλλά ούτε έναν δασοφύλακα. Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι σε όλη την Αττική υπηρετούν 49 δασοφύλακες και άρα σε κάθε έναν αναλογεί η φύλαξη περίπου 83.000 στρεμμάτων (η συνολική δασική έκταση αρμοδιότητας των δασαρχείων Αττικής είναι 3.500.000 στρέμματα). Πρακτικά, η επιτήρηση όλης αυτής της έκτασης είναι αδύνατη. Ηδη στις περιοχές που έχουν καεί και ανήκουν στην αρμοδιότητα του δασαρχείου Καπανδριτίου, εντοπίσαμε νεαρές ελιές, που μόλις είχαν φυτευτεί εκεί όπου πριν βρισκόταν δασική βλάστηση.
Tο πρώτο βήμα
Οι ελιές σε μια καμένη έκταση είναι το πρώτο βήμα για τον αποχαρακτηρισμό της, αφού με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύεται ότι πρόκειται για καλλιεργήσιμη και όχι δασική έκταση, όταν το δασαρχείο πραγματοποιήσει αυτοψία.
Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, το προσωπικό των δασαρχείων της Αττικής -εκτός των δασοφυλάκων, 40 δασολόγοι και 23 δασοπόνοι- εξέδωσε 2.500 βεβαιώσεις για χαρακτηρισμούς εκτάσεων μετά αίτηση των πολιτών, εντόπισε 900 αυθαίρετα και χειρίστηκε περίπου 2.500 δικογραφίες. Μόνο στο ΣτΕ παραπέμφθηκαν περίπου 300 υποθέσεις.
Είναι φανερό ότι ελάχιστη είναι η δυνατότητα που έχουν οι υπηρεσίες να απασχοληθούν με την πραγματική φροντίδα του δάσους, που αποτελεί ουσιαστικά το βασικό αντικείμενο ενασχόλησης της δασικής υπηρεσίας.
Οπως τονίζει στην «Κ» ο κ. Νίκος Χλύκας, δασολόγος -περιβαλλοντολόγος, σύμφωνα με αυτοψία που πραγματοποίησε επιτροπή επιστημόνων που συστάθηκε από το ΓΕΩΤΕΕ (Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος) προκειμένου να εκτιμηθεί η κατάσταση και οι παρεμβάσεις στις καμένες εκτάσεις, περίπου 90.000 - 100.000 στρέμματα στη Βορειοανατολική Αττική έχουν καεί για δεύτερη ή και τρίτη φορά από τα συνολικά 210.000 στρέμματα που κάηκαν τον Αύγουστο!
«Σε αυτές τις περιοχές πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει παρέμβαση και να γίνουν αναδασώσεις, καθώς τα πεύκα ήταν πολύ νεαρά και δεν είχαν προλάβει να βγάλουν καρπούς. Κατά συνέπεια, το δάσος σε πολλές περιοχές δεν μπορεί να αναγεννηθεί από μόνο του», τονίζει. Οπως ωστόσο εξηγεί, τα μικρά φυτά που αυτή τη στιγμή υπάρχουν στο φυτώριο της Αμυγδαλέζας με μεγάλη δυσκολία επαρκούν για να φυτευτούν 3.000 - 4.000 στρέμματα. Πρέπει, λοιπόν, να δοθούν χρήματα έτσι ώστε να υπάρξει κατ’ αρχήν φυτικό υλικό, ώστε μέσα στα επόμενα χρόνια να πραγματοποιηθεί αναδάσωση. Ο κ. Χλύκας τονίζει ότι η αναδάσωση κοστίζει περίπου 500 ευρώ το στρέμμα, «συμπεριλαμβανομένου του κόστους της περιποίησης των φυτών για δύο τουλάχιστον χρόνια». Τα στοιχεία ωστόσο δεν επιτρέπουν μεγάλη αισιοδοξία όσον αφορά τις παρεμβάσεις αναδάσωσης, καθώς πέρυσι αναδασώθηκαν λιγότερα από 10.000 στρέμματα σε όλη την Ελλάδα.
Εχουν γίνει υπερβολές όσον αφορά τις παρεμβάσεις
Επιτροπή ειδικών, η οποία έχει αναλάβει να εκτιμήσει τις συνέπειες της πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική, έχει συστήσει το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΓΕΩΤΕΕ), με σκοπό να προταθούν συγκεκριμένα μέτρα για την αποκατάσταση των περιοχών.
Σύμφωνα με τις πρώτα στοιχεία, οι περισσότερες παρεμβάσεις που αφορούν την προστασία των περιοχών από τις πλημμύρες, έχουν πραγματοποιηθεί πέριξ της λίμνης του Μαραθώνα. Κυρίως έχουν τοποθετηθεί κορμοδέματα και κλαδοπλέγματα ενώ σε κάποια σημεία έχουν γίνει και φράγματα από μπετόν, «χωρίς λόγο», όπως επισημαίνουν οι ειδικοί. Ωστόσο μεγάλο πρόβλημα αποτελεί το ότι σε μεγάλο τμήμα των περιοχών που κάηκαν δεν υπάρχει πρώτη ύλη, δηλαδή μεγάλοι κορμοί για να φτιαχτούν τα κορμοδέματα.
Οσον αφορά τα φράγματα που κατασκευάστηκαν στα ρέματα, ο κ. Αντώνης Αγγελόπουλος, γεωλόγος, μέλος της Επιτροπής και αντιπρόεδρος του παραρτήματος του ΓΕΩΤΕΕ Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας, τονίζει ότι υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις. «Εχουν γίνει υπερβολές όσον αφορά τις παρεμβάσεις. Για παράδειγμα, στο ρέμα του Αγ. Βαρνάβα έχει τοποθετηθεί μόνιμη παρέμβαση από μπετόν, ενώ υπάρχουν τουλάχιστον δύο παλαιά πέτρινα φράγματα που θα μπορούσαν να ανασκευαστούν», τονίζει. «Αντίθετα, στο ρέμα του Αγίου Στεφάνου τα αντιδιαβρωτικά έργα είναι προς τη θετική κατεύθυνση. Εχει φτιαχτεί φράγμα με συρματοκιβώτια, τεχνική περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον, καθώς το φράγμα συγκρατεί τα φερτά υλικά, αλλά επιτρέπει στο νερό να περνά».
Της Τανιας Γεωργιοπουλου
άρθρο στην Καθημερινή της Κυριακής την 25η Οκτωβρίου 2009
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_25/10/2009_334845
Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009
Καίγεται πευκοδάσος στην Εύβοια
Σε ύφεση βρίσκεται, αυτή την ώρα, η πυρκαγιά στη Λιχάδα του Νομού Ευβοίας που ξέσπασε στις 15:00 χθες το μεσημέρι και κατακαίει πευκοδάσος στην περιοχή. Η φωτιά έφθασε πολύ κοντά σε κατοικημένη περιοχή στα Λουτρά Γιάλτρων, ενώ με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η επιχείρηση εκκένωσης του ξενοδοχείου Μεντιτερανέ, στη Λιχάδα, όπου 460 γάλλοι τουρίστες μεταφέρθηκαν για προληπτικούς λόγους στον Άγιο Κωνσταντίνο.
Στο σημείο παραμένουν ισχυρές δυνάμεις της πυροσβεστικής, με 150 πυροσβέστες, 83 άτομα πεζοπόρο τμήμα, 5 αεροπλάνα και ένα ελικόπτερο.
![]()
Στην επιχείρηση εκκένωσης του ξενοδοχείου Μεντιτερανέ συμμετείχε και το λιμενικό καθώς στην περιοχή έπνεαν ισχυροί άνεμοι, γεγονός που καθιστούσε επίσης δύσκολο το έργο της πυρόσβεσης.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες το πύρινο μέτωπο ξεπερνά τα επτά χιλιόμετρα και οι πυροσβέστες δίνουν πραγματική μάχη προκειμένου να μην περάσει η φωτιά σε κατοικημένες περιοχές και φυσικά να μην καταστρέψει το πευκοδάσος στην περιοχή.
Επίσης λόγω των κακών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν χθες και της διακοπής της πορθμειακής γραμμής Αρκίτσα- Αιδηψός, υπήρχε δυσκολία μεταφοράς των πυροσβεστών που είχαν σταλεί από Αθήνα καΙ Θεσσαλία, όμως με έκτακτο δρομολόγιο λίγο μετά τις 20:00 το βράδυ οι πυροσβεστικές δυνάμεις κατάφεραν και έφτασαν στο μέτωπο της πυρκαγιάς.
Η είδηση στην enet.gr (Ελευθεροτυπία)
Η είδηση στη naftemporiki.gr (Ναυτεμπορική)
Η είδηση στη athina984.gr (Αθήνα 98,4)
Στο σημείο παραμένουν ισχυρές δυνάμεις της πυροσβεστικής, με 150 πυροσβέστες, 83 άτομα πεζοπόρο τμήμα, 5 αεροπλάνα και ένα ελικόπτερο.
[φωτογραφία από τη naftemporiki.gr]
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες το πύρινο μέτωπο ξεπερνά τα επτά χιλιόμετρα και οι πυροσβέστες δίνουν πραγματική μάχη προκειμένου να μην περάσει η φωτιά σε κατοικημένες περιοχές και φυσικά να μην καταστρέψει το πευκοδάσος στην περιοχή.
Επίσης λόγω των κακών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν χθες και της διακοπής της πορθμειακής γραμμής Αρκίτσα- Αιδηψός, υπήρχε δυσκολία μεταφοράς των πυροσβεστών που είχαν σταλεί από Αθήνα καΙ Θεσσαλία, όμως με έκτακτο δρομολόγιο λίγο μετά τις 20:00 το βράδυ οι πυροσβεστικές δυνάμεις κατάφεραν και έφτασαν στο μέτωπο της πυρκαγιάς.
Η είδηση στην enet.gr (Ελευθεροτυπία)
Η είδηση στη naftemporiki.gr (Ναυτεμπορική)
Η είδηση στη athina984.gr (Αθήνα 98,4)
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009
Κλείστε τη φωτιά απ΄ έξω
Πώς θα θωρακίσετε το σπίτι σας όταν οι φλόγες πλησιάζουν απειλητικά
Ο πρώτος χρυσός κανόνας τον οποίο πρέπει πάντα να εφαρμόζει ένας πολίτης για να θωρακίσει το σπίτι του όταν οι φλόγες πλησιάζουν απειλητικά- και για να προστατευτεί και ο ίδιος- είναι να κλείνει ερμητικά πόρτες και παράθυρα. Αυτό τονίζουν στα «ΝΕΑ» ειδικοί στην πολιτική προστασία με εμπειρία στις δασικές πυρκαγιές.
«Μέσα στις στήλες καπνού μεταφέρονται δεκάδες καύτρες. Είναι ένα φαινόμενο που είναι περισσότερο ορατό τη νύχτα. Αυτές οι καύτρες εάν εισχωρήσουν στο σπίτι μέσα από ανοιχτές πόρτες και παράθυρα μπορούν να μεταδώσουν τη φωτιά εάν ακουμπήσουν σε εύφλεκτα υλικά, όπως κουρτίνες», λέει στα «ΝΕΑ» ο δασολόγος και διευθυντής σχεδιασμού και αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας κ. Φοίβος Θεοδώρου. Γι΄ αυτόν τον λόγο, οι πολίτες θα πρέπει να απομακρύνουν τις κουρτίνες από τα παράθυρα και να μαζέψουν τις τέντες.
Ένα δεύτερο πράγμα που εγκαίρως θα πρέπει να κάνουν οι πολίτες όταν βλέπουν τις φλόγες να πλησιάζουν, είναι να απομακρύνουν από την αυλή και γύρω από το σπίτι όλα τα εύφλεκτα αντικείμενα. «Για παράδειγμα έπιπλα κήπου που μπορεί να έχουν πάνινα μαξιλάρια, ξύλα. Στην Αμερική έχει καταγραφεί φωτιά σε σπίτι στο οποίο η πυρκαγιά μεταδόθηκε από μία ψάθινη σκούπα».
«Νερό γύρω γύρω»
Σωτήρια αποδεικνύεται, όπως τονίζει από την πλευρά του ο δήμαρχος Πεντέλης κ. Δημήτριος Στεργίου και πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπλασης Πεντελικού (ΣΠΑΠ), η τοποθέτηση νερού περιμετρικά του σπιτιού. «Επειδή είναι πολύ πιθανόν κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς να κοπεί το νερό, ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να φροντίσει να βάλει από έναν κουβά ή από ένα βαρέλι νερό σε κάθε πλευρά του σπιτιού. Μέσα σ΄ αυτά καλό είναι να τοποθετήσει και ένα μικρότερο κουβαδάκι για να παίρνει νερό».
Εφεδρείες νερού θα πρέπει να δημιουργήσουν οι ιδιοκτήτες σπιτιών όταν πλησιάζει η φωτιά και στο εσωτερικό του σπιτιού. Για παράδειγμα μπορούν να γεμίσουν την μπανιέρα με νερό. Έτσι θα έχουν αρκετά λίτρα στη διάθεσή τους που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για να σβήσουν μικροεστίες ή να καταβρέξουν εύφλεκτα αντικείμενα. Ασφάλεια στο σπίτι
Και όταν οι φλόγες φτάσουν στο σπίτι, τότε τι; «Εάν το σπίτι δεν είναι ξύλινο, αυτό που έχει να κάνει ένας πολίτης είναι να κλειστεί μέσα στο σπίτι, σε ένα δωμάτιο μαζί με όλη την οικογένειά του. Καλό είναι να τοποθετήσει έπιπλα που εφάπτονται σε πόρτες και παράθυρα στο μέσον του χώρου. Ένα σπίτι έχει υψηλό δείκτη επιβίωσης. Έχει δηλαδή κανείς πολύ μεγάλες πιθανότητες να επιβιώσει», λέει ο κ. Θεοδώρου. Το αντίθετο συμβαίνει εάν αποφασίσει να εγκαταλείψει το σπίτι με το αυτοκίνητο. Κι αυτό διότι έξω με τις φλόγες και τους καπνούς και τις υψηλές θερμοκρασίες είναι πάρα πολύ πιθανόν να λιποθυμήσει, να εγκλωβιστεί και να καεί.Πάντως δεν είναι λίγοι αυτοί που καταφεύγουν στη λύση της ασφάλειας πυρός. Το κόστος των ασφαλίστρων για πυρκαγιά και σεισμό για ένα μέσο σπίτι 100 τ.μ. με οικοσυσκευές μέσης αξίας- 20.000 ευρώ- φτάνει περίπου τα 360 ευρώ τον χρόνο.
Απαραίτητη γεννήτρια και πιεστικό
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ χρήσιμη για την προστασία του σπιτιού είναι μία γεννήτρια και ένα πιεστικό μηχάνημα για την άντληση νερού από δεξαμενή ή πισίνα. «Εάν κοπεί το ρεύμα και υπάρχει και διακοπή νερού, δεν θα υπάρχει τρόπος να αντλήσουμε νερό- ακόμη κι εάν το σπίτι διαθέτει μία δεξαμενή- εάν δεν έχουμε εφοδιαστεί με μία γεννήτρια και πιεστικό. Ενδεικτικό είναι ότι στη μεγάλη φωτιά της Πεντέλης του ΄98 ένα σπίτι με πισίνα καταστράφηκε. Ο ιδιοκτήτης δεν διέθετε γεννήτρια και πιεστικό για να καταβρέξει το σπίτι».
Τρίτη 25 Αυγούστου 2009
Μάνος Χαραλαμπάκης
Ο πρώτος χρυσός κανόνας τον οποίο πρέπει πάντα να εφαρμόζει ένας πολίτης για να θωρακίσει το σπίτι του όταν οι φλόγες πλησιάζουν απειλητικά- και για να προστατευτεί και ο ίδιος- είναι να κλείνει ερμητικά πόρτες και παράθυρα. Αυτό τονίζουν στα «ΝΕΑ» ειδικοί στην πολιτική προστασία με εμπειρία στις δασικές πυρκαγιές.
«Μέσα στις στήλες καπνού μεταφέρονται δεκάδες καύτρες. Είναι ένα φαινόμενο που είναι περισσότερο ορατό τη νύχτα. Αυτές οι καύτρες εάν εισχωρήσουν στο σπίτι μέσα από ανοιχτές πόρτες και παράθυρα μπορούν να μεταδώσουν τη φωτιά εάν ακουμπήσουν σε εύφλεκτα υλικά, όπως κουρτίνες», λέει στα «ΝΕΑ» ο δασολόγος και διευθυντής σχεδιασμού και αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας κ. Φοίβος Θεοδώρου. Γι΄ αυτόν τον λόγο, οι πολίτες θα πρέπει να απομακρύνουν τις κουρτίνες από τα παράθυρα και να μαζέψουν τις τέντες.
Ένα δεύτερο πράγμα που εγκαίρως θα πρέπει να κάνουν οι πολίτες όταν βλέπουν τις φλόγες να πλησιάζουν, είναι να απομακρύνουν από την αυλή και γύρω από το σπίτι όλα τα εύφλεκτα αντικείμενα. «Για παράδειγμα έπιπλα κήπου που μπορεί να έχουν πάνινα μαξιλάρια, ξύλα. Στην Αμερική έχει καταγραφεί φωτιά σε σπίτι στο οποίο η πυρκαγιά μεταδόθηκε από μία ψάθινη σκούπα».
«Νερό γύρω γύρω»
Σωτήρια αποδεικνύεται, όπως τονίζει από την πλευρά του ο δήμαρχος Πεντέλης κ. Δημήτριος Στεργίου και πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπλασης Πεντελικού (ΣΠΑΠ), η τοποθέτηση νερού περιμετρικά του σπιτιού. «Επειδή είναι πολύ πιθανόν κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς να κοπεί το νερό, ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να φροντίσει να βάλει από έναν κουβά ή από ένα βαρέλι νερό σε κάθε πλευρά του σπιτιού. Μέσα σ΄ αυτά καλό είναι να τοποθετήσει και ένα μικρότερο κουβαδάκι για να παίρνει νερό».
Εφεδρείες νερού θα πρέπει να δημιουργήσουν οι ιδιοκτήτες σπιτιών όταν πλησιάζει η φωτιά και στο εσωτερικό του σπιτιού. Για παράδειγμα μπορούν να γεμίσουν την μπανιέρα με νερό. Έτσι θα έχουν αρκετά λίτρα στη διάθεσή τους που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για να σβήσουν μικροεστίες ή να καταβρέξουν εύφλεκτα αντικείμενα. Ασφάλεια στο σπίτι
Και όταν οι φλόγες φτάσουν στο σπίτι, τότε τι; «Εάν το σπίτι δεν είναι ξύλινο, αυτό που έχει να κάνει ένας πολίτης είναι να κλειστεί μέσα στο σπίτι, σε ένα δωμάτιο μαζί με όλη την οικογένειά του. Καλό είναι να τοποθετήσει έπιπλα που εφάπτονται σε πόρτες και παράθυρα στο μέσον του χώρου. Ένα σπίτι έχει υψηλό δείκτη επιβίωσης. Έχει δηλαδή κανείς πολύ μεγάλες πιθανότητες να επιβιώσει», λέει ο κ. Θεοδώρου. Το αντίθετο συμβαίνει εάν αποφασίσει να εγκαταλείψει το σπίτι με το αυτοκίνητο. Κι αυτό διότι έξω με τις φλόγες και τους καπνούς και τις υψηλές θερμοκρασίες είναι πάρα πολύ πιθανόν να λιποθυμήσει, να εγκλωβιστεί και να καεί.Πάντως δεν είναι λίγοι αυτοί που καταφεύγουν στη λύση της ασφάλειας πυρός. Το κόστος των ασφαλίστρων για πυρκαγιά και σεισμό για ένα μέσο σπίτι 100 τ.μ. με οικοσυσκευές μέσης αξίας- 20.000 ευρώ- φτάνει περίπου τα 360 ευρώ τον χρόνο.
Απαραίτητη γεννήτρια και πιεστικό
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ χρήσιμη για την προστασία του σπιτιού είναι μία γεννήτρια και ένα πιεστικό μηχάνημα για την άντληση νερού από δεξαμενή ή πισίνα. «Εάν κοπεί το ρεύμα και υπάρχει και διακοπή νερού, δεν θα υπάρχει τρόπος να αντλήσουμε νερό- ακόμη κι εάν το σπίτι διαθέτει μία δεξαμενή- εάν δεν έχουμε εφοδιαστεί με μία γεννήτρια και πιεστικό. Ενδεικτικό είναι ότι στη μεγάλη φωτιά της Πεντέλης του ΄98 ένα σπίτι με πισίνα καταστράφηκε. Ο ιδιοκτήτης δεν διέθετε γεννήτρια και πιεστικό για να καταβρέξει το σπίτι».
Τρίτη 25 Αυγούστου 2009
Μάνος Χαραλαμπάκης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
